%20" async>

“Wir setzen uns in Tränen nieder,” is het indrukwekkende slotkoor van Bachs Matthäuspassion. Onder tranen gaan wij zitten, want Jezus is gekruisigd en gestorven. Ze hebben Hem begraven en de steen sluit het graf af. Verdriet en stilte is wat er rest. Verdriet omdat Jezus vermoord is. De hoop op een nieuw leven, een nieuwe toekomst lijkt de bodem te zijn ingeslagen. Het is stil. De stilte van de dood, maar ook de stilte omdat er geen woorden meer zijn, stilte van waken en wachten. Wachten waarop?