Nieuws

Wat is het nieuws van de Heilige Lebuinusparochie?

Zing je mee in het koor op 16 april (Bernadette viering)?

Op dinsdag 16 april komen de relieken van de H. Bernadette aan bij de Broederenkerk in Deventer. Om 19.00 uur vieren we een pontificale Hoogmis, want het is dan ook de Feestdag van de H. Bernadette!

Wil je graag meezingen in het koor van de viering van dinsdag 16 april om 19.00 uur? Van harte welkom!
We repeteren vandaag (donderdag 4 april) en vrijdag 12 april van 16.00 tot 17.00 uur in de Broederenkerk in Deventer. Kun je maar 1 keer repeteren? Geen probleem!
Op 16 april word je wel vanaf 18.00 uur in de kerk verwacht!
Het repertoire is niet ingewikkeld, geen vierstemmigheid, wel mooie Lourdesliederen.
Kom straks, of meld je even bij Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Zingen Bernadette

Lees het hele bericht

Noveengebed tot O.L.Vrouw van Lourdes

Ter gelegenheid van het feit dat de relieken van de H.Bernadette Soubirous naar de Broederenkerk komen op 16,17 en 18 april 2024, heeft het pastoraal team een noveengebed .
Het mooiste is als u het gebed op maandag 8 april start.
Maar.... bidden kan en mag altijd, uiteraard!

Klik hier voor het boekje met het noveengebed

Lees het hele bericht

Paasgroet van de Aartsbisschop

Kardinaal Willem Eijk heeft een Paasgroet geschreven. Klik hier om deze te lezen.

Lees het hele bericht

Vier mee in deze Goede Week

Het Paastriduum begint bijna.
U bent van harte uitgenodigd om dit met ons mee te vieren! 

28 maart, 19.00 uur: Witte Donderdag, eucharistieviering
We vieren de instelling van de Eucharistie en het Priesterschap.

U bent welkom:
- in de Parochiekerk Broederen. Voorgangers zijn pastoor R. Cornelissen en pastoraal werker Lonneke Gunnink-van den Berg. Spirit zingt.
U bent welkom om lang houdbaar eten of producten als luiers, tandpasta enz mee te brengen als gave. Wij zorgen ervoor dat het goed terecht komt bij het Meester Geerts Huis.

- In de H.Nicolaaskerk in Schalkhaar. Voorganger is pastor G. de Bekker. Het Brugkoor zingt.

- In de basiliek van de H. Kruisverheffing in Raalte. Voorgangers zijn Mgr. H. Woorts en diaken Marc Brinkhuis.

29 maart, Goede Vrijdag

In de Parochiekerk Broederen:
09.00 uur: We bidden de Kruisweg
15.00 uur: Plechtigheden van Goede Vrijdag, met Kruisverering. U kunt hiervoor een bloem meebrengen. De bloemen worden verwerkt in de bloemversiering voor het Hoogfeest van Pasen.
20.00 uur tot 08.00 uur: Stille wake
In de nacht van Goede Vrijdag op Stille Zaterdag wordt er de hele nacht in stilte en gebed gewaakt bij het lege Tabernakel. Er zijn steeds minimaal 2 mensen aanwezig. U kunt aansluiten bij dit gebed.

Kruisweg bidden:
De Kruisweg wordt om 15.00 uur gebeden in de H. Willibrordkerk in Boskamp, in de H. Nicolaaskerk in Lettele, in de H. Nicolaaskerk in Schalkhaar en in de O.L.Vrouw Onbevlekt Ontvangen in Wijhe

Plechtigheden van Goede Vrijdag
-Parohiekerk Broederen om 15.00 uur, Voorganger is pastoor R. Cornelissen, het Caeciliakoor zingt
-H. Nicolaaskerk in Schalkhaar om 19.00 uur. Voorganger is pastor G. de Bekker, de Cantorij zingt.

Zaterdag 30 maart: Paaswake
Kom het grote feest met ons meevieren!

In de H. Nicolaaskerk in Schalkhaar: om 20.30 uur. Voorgangers pastor Gauthier de Bekker en diaken Fokko de Graaf. Het Brugkoor zingt.
In de basiliek van de H. Kruisverheffing in Raalte: om 20.30 uur. Voorgangers: Mgr H. Woorts en pastoraal werker Lonneke Gunnink-van den Berg

In de Parochiekerk Broederen: om 22.30 uur, Live uitgezonden door de KRO.
De kerk gaat open om 22.00 uur. Kom vooral meevieren in de kerk. Een goed gevulde kerk laat ook de kijkers thuis in de Paasvreugde delen!
Tijdens de viering ontvangt Dylan Koldenhof het H. Doopsel en het Vormsel.
Voorgangers zijn pastoor Ronald Cornelissen en diaken Marc Brinkhuis. Het jongerenkoor Magnificent zingt.

Zondag 31 maart, 10.30 : Hoogfeest van Pasen

Maandag 1 april, 10.30 uur: Tweede Paasdag

Lees het hele bericht

Reliekschrijn van de Heilige Bernadette Soubirous komt naar de Broederenkerk!

Reliekschrijn H. BernadetteDe Heilige Bernadette Soubirous komt in april naar Nederland, èn op 16,17 en 18 april naar de Broederenkerk in Deventer!!
Een bijzondere schrijn met haar reliek (een stuk van het gebeente) komt op dinsdag 16 april aan in Deventer, vanuit het bisdom Groningen-Leeuwarden.
Wij vinden het een grote eer dat onze parochie mag zorgen voor de ontvangst en verering van haar reliek, samen met vele gelovigen en priesters uit ons bisdom.
Op dit moment wordt een mooi programma samengesteld.

Hieronder vindt u een voorproefje. Let wel: dit programma is nog even onder voorbehoud. 

Dinsdag 16 april
17.30 uur
19.00 uur
 

Aankomst relieken bij de Parochiekerk Broederen
Eucharistieviering met Mgr. H. Woorts als voorganger
Aansluitend Lichtprocessie en wake

Woensdag 17 april
08.00 uur
09.30 uur
10.00 uur
14.00 uur
19.00 uur
Morgengebed
Rozenkransgebed
Eucharistieviering
Weg van het Licht
Taizéviering en wake
Donderdag 18 april
08.00 uur
09.30 uur
14.00 uur

 

Morgengebed
Rozenkransgebed
Eucharistieviering
Aansluitend vertrekken de relieken naar de Sint-Catharinakathedraal in Utrecht

De Broederenkerk zal uiteraard ruim open zijn voor verering en gebed. U bent van harte welkom!

Lees het hele bericht

Op 3 mei aanstaande gaat pastoraal werker Harry Bloo met pensioen na bijna 40 jaar gewerkt te hebben in het pastoraat. Zijn vertrek kunnen we in deze corona-tijd niet de aandacht geven die het verdient. We hadden een groots moment gepland om ook parochianen de gelegenheid te geven om hem de hand te drukken.

Dat moeten we helaas uitstellen tot een later tijdstip waarop we weer mogen samenkomen. Om toch deze dag niet helemaal te laten voorbijgaan, hebben we een gesprek met Harry gehad over zijn pastorale ervaringen in de afgelopen jaren.

Harry is op 1 september 1980 begonnen als pastoraal werker in Houten. Hij trof een parochie aan waarin men net bezig was de omslag te maken van een parochie bestuurd door pastoor en kerkbestuur naar een parochie waarin de parochianen medeverantwoordelijkheid kregen voor het pastorale beleid in zijn volle breedte. De “vrijwilligerskerk” met zijn vele werkgroepen en vergaderingen kreeg toen ook in Houten gestalte. Harry kijkt met veel plezier terug op die tijd omdat er geweldig veel positieve energie vrijkwam zowel bij pastores als bij parochianen om “samen” te bouwen aan de kerk van de toekomst. “Kerk-wij-samen” was een gevleugeld begrip in die dagen. De verticale structuur in de kerk waarin van bovenaf alles werd bepaald en geregeld werd ingeruild voor een meer horizontale overlegstructuur waarin pastores en parochianen met oog voor elkaars eigenheid samen op weg gingen. Er lag weinig vast, alles mocht “samen” ontdekt worden en er was ruimte voor het experiment. “Een geweldige tijd die bepalend is geweest voor de rest van mijn pastorale loopbaan”, zegt Harry. “Ik ben sinds die tijd altijd allergisch gebleven voor alles wat van bovenaf wordt geregeld en opgelegd”. Als hij terugkijkt op de jaren in Houten komt ook het jongerenpastoraat ter sprake. Samen met leeftijdgenoten (onder wie zijn echtgenote Wilma) werden “12-plus” avonden en 15 jarigenweekenden opgezet waaruit vervolgens een jongerenvereniging ontstond (OKE) die tot op de dag van vandaag nog steeds bestaat. Daar zijn enkele vriendschappen voor het leven uit voortgekomen. En ook daar was het motto: alleen samen kun je er iets van maken.

Dat “samen” gold toen ook voor de samenwerking tussen pastores onderling. Het was de tijd dat veel priesters en pastoraal werk(st)ers zich verenigden in de Vereniging van Pastoraal Werkenden. Een van de doelstellingen was om in de kerk het ambt “open te breken” zodat vrouwen en gehuwde mannen ook tot priester gewijd zouden kunnen worden. Toen hij in 1980 pastoraal werker werd in Houten verkeerde hij in de stellige verwachting dat het gehuwd priesterschap een kwestie was van hooguit 10 jaar. Voor Harry is het nog steeds de grootste teleurstelling in zijn pastorale loopbaan dat dat niet is gebeurd.
Maar die teleurstelling heeft uiteindelijk nooit de vreugde kunnen overschaduwen die hij al die jaren in het parochiepastoraat heeft ervaren. “In Houten ben ik aan de hand van mijn priester-collega Henk Revenberg tot een “brede” parochiepastor gevormd. We kenden geen profielen maar waren op alle gebieden van het pastoraat werkzaam. Huisbezoek, wekelijks ziekenhuisbezoek, catecheselessen op school, ziekencommunie rondbrengen op vrijdag, aanwezig zijn bij dorpsactiviteiten, uitvaarten, vergaderingen (vooral veel vergaderingen pffff), 5 vieringen per weekend etc etc. We probeerden midden tussen de mensen te staan en dat werd over het algemeen ook zo ervaren”.

Al die ervaringen in Houten hebben hem gevormd tot de (wat meer volwassen) parochiepastor die hij geweest is van 1987 – 1991 in Oldenzaal en van 1991-1999 in Montfoort. In Montfoort heeft Harry, naar eigen zeggen, het hoogtepunt in zijn pastorale loopbaan beleefd. Na het vertrek van zijn priester-collega werd er geen nieuwe priester benoemd en was Harry de enige aanspreekbare pastor. Hij was en voelde zich toen een “echte dorpspastoor” die alles en iedereen met elkaar verbond. “Je kende de parochianen en zij kenden jou”. Het was een heel gelukkige periode”.
Hij wil overigens gezegd hebben dat zijn vrouw Wilma hem hierbij ook geen strobreed in de weg heeft gelegd. Integendeel zelfs. Dat strookt ook met een gezamenlijke afspraak die ze maakten toen ze tot hun verdriet moesten accepteren dat zij kinderloos zouden blijven. De afspraak werd gemaakt elkaar alle ruimte te geven om een mooie, zinvolle loopbaan te ontwikkelen. Dat was ook de reden waarom de periode in Oldenzaal maar zo kort was. Wilma kreeg nl. de kans om een prachtige baan bij de KPN in den Haag te krijgen. Harry is toen “meeverhuisd” naar Montfoort.

Na de periode in Montfoort, zijn zij in 1999 verhuisd naar Holten. Harry heeft toen bijna 10 jaar gewerkt als ziekenhuispastor in de Gelreziekenhuizen te Apeldoorn. Pastorale nabijheid kreeg daar op een heel vanzelfsprekende manier gestalte.” Je stapte rond 9.30 u. een bepaalde afdeling op en de gesprekken (met patiënten en verpleegkundigen) dienden zich vanzelf aan. Ik mocht prachtige gesprekken voeren met mensen van verschillende komaf en werkte in de Dienst Geestelijk Verzorging heel prettig samen met de dominee en de humanistisch raadsvrouw. We inspireerden elkaar en gaven zo gezamenlijk gezicht aan geloof, levensbeschouwing en ethiek in het ziekenhuis. Dat heb ik heel verrijkend gevonden”. Toch begon hij na een aantal jaren het parochiepastoraat en m.n. de diversiteit in het parochiepastoraat te missen.

In 2009 keerde hij weer terug in de parochie en ging hij aan het werk in de parochie H. Kruis en de laatste 2 jaar ook in de H. Lebuinusparochie. Vergeleken met zijn laatste periode in Montfoort was het parochiepastoraat door schaalvergroting wezenlijk veranderd. Je was niet langer meer pastor van één geloofsgemeenschap, maar werd samen met collega-pastores verantwoordelijk voor het geheel van de geloofsgemeenschappen. Aan die samenwerking met de teamleden van het H. Kruis en later de H. Lebuinus bewaart Harry hele goede herinneringen. “Wat ik mooi vond en vind in ons team is dat de samenstelling zo divers is waarbij ik vooral de waarde van de aanwezigheid van pastoraal werksters in ons team wil benadrukken. Als ik zie hoe zij kleur en warmte geven aan het pastoraat en het collegiale contact vind ik het des te meer een gemiste kans van onze kerkleiding om vrouwen niet toe te laten tot het ambt”.

Nadeel van die schaalvergroting vond en vindt hij wel dat de directe pastorale nabijheid met mensen een andere, meer afstandelijke kleur kreeg. “Dan ben je hier, dan ben je daar. Dat is echt heel anders dan wonen en werken op een en dezelfde plaats”. Maar hoe het ook zij, hij kijkt dankbaar terug op alle contacten die er geweest zijn en het vertrouwen dat hem gegeven is. En als het gaat om vertrouwen: het meest wonderlijke en rijke aan het pastoraat vond en vindt hij het contact met mensen rond ziekte en dood. “Dat mensen in verdrietige situaties het meest intieme met je durven te delen en aan je toevertrouwen, vind ik het mooiste wat mij in pastoraat is overkomen”.

Harry maakt zich best zorgen over de toekomst van de parochie. De H. Lebuinusparochie heeft al een periode van kerksluitingen achter de rug. En in de H. Kruisparochie zal dat ook wel gaan/moeten gebeuren. Door teruglopend kerkbezoek, dalende inkomsten, vermindering van het aantal pastores gaat het niet lukken om alles te houden zoals het nu is en alle kerkgebouwen open te houden. Het pastorale team probeert daar samen met de besturen van de H. Lebuinusparochie en de H.Kruisparochie op te anticiperen door toe te werken naar in ieder geval één parochiekerk per parochie. “Wat in de afzonderlijke geloofsgemeenschappen niet of nauwelijks meer van de grond kan komen, kan door goede samenwerking hopelijk wel gestalte krijgen in die ene parochiekerk”, zegt Harry. Hij hoopt dat iedere parochiaan in en rond die parochiekerk kan vinden wat hij/zij nodig heeft op de geloofsweg en dat de parochiekerk een plek kan zijn waar geloof op een kwalitatief hoog niveau samen kan worden gevierd en beleefd.

“Ik heb steeds geprobeerd als pastor bij de mensen te staan, in lief en leed. Dat heeft ook mijn persoonlijk geloof verdiept in al die jaren. De aanwezigheid van God heb ik steeds meer mogen ervaren en kreeg reëel gestalte in en door mensen. In de manier waarop mensen elkaar kunnen troosten, in de veerkracht van mensen, in het daadwerkelijk klaar staan voor elkaar, in de liefde die mensen elkaar geven. In die liefde zie ik Gods liefde elke dag onze wereld binnenkomen. En dat maakt me, ondanks deze zorgelijke “coronatijden” , toch hoopvol. Want de liefde overwint alles, is zelfs door de dood niet te kisten zoals God in de verrijzenis van Jezus heeft laten zien. Uiteindelijk komt het allemaal goed. Dat geloof wens ik iedereen toe. De liefde overwint alles en altijd”.

De titel van dit gesprek komt van een lied van Daniël Lohues. Volgens Harry een prachtig lied qua tekst én muziek.

Verslag van het gesprek tussen Harry en Evelien